Conversie-Stoornis

Wat is conversie-stoornis?
Conversie-Stoornis is een stress-gerelateerde aandoening. Het kan verschillende dingen veroorzaken; Blindheid, uitval van ledematen, flauwvallen, pijnklachten en misschien nog wel meer dingen. Je brein krijgt stress binnen en dan valt je brein je zenuwen aan (simpel gezegt). Dit kunnen bijvoorbeeld de zenuwen in je ogen zijn of de zenuwen in je benen. Het maakt hierbij niet altijd uit of het negatieve of positieve spanning is.

Mijn diagnose-verhaal.
Ik was 17 jaar toen het bij mij startte en ik zat op de middelbare school in mijn examenjaar. Dit was toen volwassen-onderwijs in plaats van het speciaal onderwijs, waar ik eerst op zat. Op het speciaal onderwijs ben ik altijd gepest geweest, maar door mijn autisme en/of ADHD heb ik dat nooit door gehad. Pas toen ik op volwassen-onderwijs zat, besefte ik mij dit. Maarja, toen kwam de “klap”.. Langzaamaan begon de pijn in mijn benen. Eerst 1 bovenbeen, toen de ander en al snel verspreidde de pijn zich over mijn beide benen. Ik moest veel traplopen op school, want het was een monumentaal pand en daardoor konnen ze er geen lift in plaatsen. Ik ben uiteindelijk het eerste halfjaar wel gewoon naar school gegaan, maar het tweede deel bijna niet; Alleen de toetsweken en de examens. Het huiswerk deed ik thuis en ik kreeg de antwoorden via de mail. Gelukkig had ik de stof van TL3/4, al twee keer gehad in HAVO3. Ik moest namelijk HAVO3 overdoen en daarna werd al snel besloten dat ik de Sprint TL ging doen. Uiteindelijk heb ik allerlei onderzoeken gehad, echt de hele rits! Maar het was allemaal psychisch en ik was “in orde”. Mijn kinderarts had gelukkig door dat er iets mis was en hielp denken in oplossingen. Haptotherapie, voeten intapen, steunzolen, enz enz. Allemaal tijdelijke oplossingen die vaak maar 2 of 3 weken werkten. De steunzolen maakten de pijn zelfs erger! De kinderarts moest het weekend voor onze afspraak naar een congres in Duitsland toe en toen vielen er puzzelstukjes op de plek voor mijn arts. Ze had vragen gesteld namens haar patiënt (ik) en kwam er achter dat het dus conversie-stoornis was. Ik heb daarmee geluk gehad! Maar in verloop van tijd bleef de pijn toenemen. De pijn straalde door naar mijn heupen en al snel kon ik niet meer goed zitten, dus hadden we een luchtbed in de woonkamer zodat ik wel overdag gewoon beneden kon tv-kijken en bij mijn ouders en cavia’s kon zijn. Na een poosje belandde ik uiteindelijk in de rolstoel. Lopen wou niet meer, want de pijn was te erg. Eerst wou de huisarts geen hele sterke pijnstilling voorschrijven, want dat was en niet goed voor mijn lever en verslavend. Dus ik heb een tijdje wietolie geprobeerd en CBD-olie bleek voor mij de betere optie, want van de THC-olie kreeg ik enorme koppijn. En zoals alle oplossingen die we hadden voor de conversie-stoornis, was dat ook maar tijdelijk helpend. Ik kreeg uiteindelijk wel zware pijnstilling voorgeschreven, maar ik was ontzettend bang om verslaafd te raken en soms hielp het, soms niet. Ik ben uit de rolstoel gekomen, doordat ik naar een psychosomatische kliniek ben geweest voor 4 maanden. Doordeweeks elke dag 4 of 5 therapiën en ‘s weekends bij mijn ouders. Ik was één van de weinigen die bezoek heeft ontvangen die tijd. De ene week kwamen opa en oma en de andere week mijn tantes. De rolstoel heeft wel mijn kracht in de benen verpest en daarom fiets ik op een elektrische fiets, maar gelukkig gaat bijvoorbeeld traplopen een stuk beter nu. Ik ben sinds oktober/november gaan zwemmen en hiermee is mijn conditie en uithoudingsvermogen wel verbeterd. Jammer genoeg, ben ik al 3 jaar niet meer volledig pijnvrij geweest, maar gelukkig werkt de zware pijnstilling, die ik mag soms mag nemen, nu wel. Ik mag het max. 3x in de week of 10x per maand. Nogsteeds ben ik bang verslaafd te raken aan de pijnstilling, dus als ik de hele dag thuis zit, dan neem ik niks. Ook niet als ik heel veel pijn heb. Iets wat wel helpt bij het makkelijker lopen, is mijn wandelstok! Soms ben ik die nodig, soms niet.

Laatste woord.
Mijn beschrijving van wat conversie-stoornis is, heb ik geschreven met de ervaring die ik heb opgedaan in de psychosomatische kliniek (bijvoorbeeld dat over de oogzenuwen) en mijn eigen ervaring.

Mijn conversie-stoornis zal altijd aanwezig zijn en lijkt alleen maar gevoeliger te worden hoe ouder ik word. Positief, negatief.. mijn lichaam slaat alles op als een spons en dat is heel lastig. Vooral met ongewenst advies, zoals bijvoorbeeld: “Kun je niet leren om het gewoon los te laten/van je af laten glijden?” Ja. Uhm. Nee? Dat is niet hoe het werkt, Gerda..